همین که هر شب بعد از سکوت به خاطرات تو پناه می برم همین که همیشه اینجایی میان قلب خسته ام همین کافی ست هر چند تو غافلی و ... آری برای این عاشق همین کافی ست ... تمام تنم می سوزد از زخم هایی که خورده ام تختي که هر شب تنها با ياد کسي روش بخوابي تخت نيست که... تابوته همیشه نباید زد... گاهی اوقات هم باید خورد! "حرف ها را آمدم... بودی! اما مثل قبل نبودی!! رفتم دلم سفر مي خواهد ... نه براي رسيدن به جايي ... فقط بخاطرِ رفتن بی تعارف بگم تو بردی.... بازی خوبی بود......اما حواست هست من یارت بودم نه حریفت اینجا جایی است که برای ماندنِ آنکه دوستش داری در کنارت باید تَن بدهی ، نه قلب بعضــــــی آدمــــــا هستــــــن ، کــــــه فقــــــط از دور آدمــــــن دلم می خوآد یکـــــ جآیی بشینم به دور از چشم همه همـــه رو ببینَم ولی کسی من رو نَبینه! همه بی تفآوتــــ از کنآرم رَد بِشَن و به کآر خودشون برسن! اصن زندگی مگه چیه که اینقَدر به خآطرش می دویییم؟ می خوآم بیخیآل همه چی بِشَم! چ ِ نآґ نَهـَґ تُ رآ عزیز . فرشتـﮧ ے زمینے قَلب و بُغض و غرور ِ مـטּ ب ِ پآے تُ شکستـﮧ ز مـטּ چیزے نمآنده جُز یک عآشق دلخستـﮧ دآغ ندیدنت عزیز دآغ جگرسوزґ است درد دلتنگے مےکشـґ ایـטּ درد هر روزґ است حَد ِ دلـґ ز عشق گُذشتـﮧ ب ِ جنوטּ کشیده عشق تُ ایـטּ قلب مرآ ب ِ خآک و خوטּ کشیده نیستی و بی تُ دُنیای من چون عآلم ماتم است چشمآنـґ ز اَشک دریآست و دلـґ خآن ے غـґ است سکوت مـטּ رآ بشنو دَر ایـטּ سکوت فریآد است گر تُ ز دستـґ بروے زندگے ام بر بآد است از ایـטּ همـﮧشب گریـﮧهآ ایـטּ هق هق هآ خسته شدґ گُنآه مـטּ جُز ایـטּ نیست که ب تُ وابستـﮧ شُدґ چنآטּ عآشق مےشوґ جنونـґ مدهوشت کُند دستانـґ مے لرزند خوטּ در رگهایـґ مُنجمد مے شود چشمانـґ سیاهے مے روند صدایـے جُز اسـґ تو ا نمے شنوґ تماґ وجودґ در هراس است کـﮧ مبادآ تو را از دستـ بدهد ایـטּ بـار دلمـ نـﮧ بـراے آدمـ صبر کن سهراب... اشـــکــهــآیــَم کـــه ســـَرازیـــر مــیــشــَونـــد... هــَمـه ی ِ قــَراردادهــآ را کـه روی کـآغَـذهـآی بـی جـآن نـمی نویسنـــــ....ــــد ! بـَـعـضی از عـهـدهــآ را روی قـــ?؟ــلـب هـآی هـَـم مـی نــویــسـیـم ... حَـواسَت بـــه ایـن عـَهـدهـآی غـیـر کـآغَـذی بـآشـَد ... یـک آدم را مـی شـکند !! گـآهے برآیـَمـ آنقـَـدر خوآستنــے میشوے کـِ شـُروعـ میکــُنمـ بـہ شـُمآرشـِ تـَکـ تـَکـِ ثــآنیـہ رسیــدَטּ بــِ بوے تـَنـَتـــ ! من از نهایت شب حرف می زنم من از نهایت تاریکی و از نهایت شب حرف می زنم اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان ! چراغ بیاور و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم .... از : فروغ فرخزاد تنهایـی یـعنی یـه بـغض ِ کهـنه یـه چشـم ِ خـیس یـه موزیک لایت و یـه فـنجون قهـوه ی ِ تـلخ... آخه اینجا هیچکی کَسی رو نمیفَهمه + اون خدایی که میگن جای حق نشسته منتظرم ببینم چکارمیکنه هـــــــوا ســــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد است مثــل بدنــــــــــــــم مثــل خــــــــــــــــودم مثــل فکـــــــــــــــرم مثــل ذهنـــــــــــــــــــم مثــل وجـــــــودم از بـی وجــــــــــــــودی هـای تــ ــ ــ ـــو رویـــــاهـایـم یــخ بستــــــــه آرزوهـــــــایـم قندیـــــــــــل زده احســــــاسـم خشکـــــــــــــــ شــده دلــــــــم تــ ــ ـــ ـــ ـــرک بـرداشتــــــــه و تلآلــــو ایـن آفتــــــاب زمستـانــــی هــم گـرمــا بخـــش ســــــردی هـای مـــن نیسـت تنهــــا حــــس دستــــــان تـــوست کـه بـر خـانـــه ی دلــ ــ ــ ـــم قفــــل مـی شـــود تنهــــا آتــش چشمــــــان تـــوست کـه بـر وجـــــــــــــــــــــــــــــودم شعلــــه مـی کشـــد تنهــــا طعـــــم بـــــ ـــــ ـــوسه هـای تـــوست کـه حـرارتـــــــــــــــم مـی بخشــــد تنهــــا بــــــوی تـــن تـــوست کـه عطــــر بهـــــار نـارنـــــج بــــــاغ آرزوهــــــــایـم مـی شـــود تنهــــا گـرمــــای آغــــــــــوش تـــوست کـه مــرا در تــ ــ ــــو و تـــو را در مــ ــ ــــ ـــن ذوب مـی کنــــــد آه... دلــ ـــ ـــم هـــــوای آغــــــوش ت را کــــــرده همـان آغـــــوشـی کـه وقتـی واردش مـی شــــدم زمــ ــ ـــان بـرایـــم بــــــــی معنــا مـی شــــــد و دلتنگـــ ـــ ـــ ـــ ــی هـایـم آرام مـی شـدنــــد امـا اکنــــون بــی تــ ــ ـــو و صــدای بـــ ـــ ــــوسـه هـایـت در سکـــــــــــوت نفـس گیـــــــــر ایـن شـــب هـای مهتـابــــــــــــــی چـه کنـــــم ؟! چگـونـــه آرام کنــــــم آغــ ـــ ـــوش بــی آغــــــــوشـی هـایـم را؟! چگـونـــــــــــــــــــــــــــه عــ ــ ـــادت دهــم دل را بـا بــی تـــ ـــ ـــ ـــو بـــودن هـا ؟! چگـونــه بـا ایـن آتشفشـــان عشــ ــ ــق و تنهـــایـی هـا کنــــار بیــــایـم ؟! آه... آخــر مگــر مـی شـــود عشــ ـــ ــق بـــازی بـا تـــو را زیــر نــــوری کـه مــ ـ ـاه ش تــــو بـــــودی و مهتـ ــ ـاب ش مـــــن از یــاد بــــــرم ؟! نـه...نمـی شــــود...!!! تــ ـــ ـــو حــک شـــده ای در احســـــاس شیشـــــــه ای ی قلبــ ــ ــم پــس بیــــا... بیــا کـه ایـن شــب هـا بدجــــور بـه مــــاه و مهتـــاب و عشــ ــ ـــ ــق بــازی هـایشـان حســـــــودی مـی کنــــــــــــم بیــا و خـامــــــوش کـن التهـــــاب ایـن تـ ــ ـن آتشفشــــــانـی بـی آغـــــوش را .............بیــا................ مـטּ خدایے دارمـ............ کہ در ایـטּ نزدیکے است خوب قشنگ......... چہره اش نورانیست او مرا مے خواهد چوטּ بہ غمـ مے نگرمـ، آטּ زماטּ رقص کناטּ مے خندمـ کہ خدا در همہ جا یاد مـטּ است کہ همواره مرا مےخواهد او مرا مے خواهد دل من باز گریست قلب من باز، ترک خورد و شکست باز هنگام سفر بود و من از چشمانت می خواندم که به آسانی از این شهر سفر خواهی کرد و از این عشق گذر خواهی کرد و نخواهی فهمید بی تو ، این باغ پر از پاییز است...!! باز هم خواندن چشمـان ماه درون این شبهای سرد ؛ باران هم فقط برای خیس کردن خاطراتــ من میبارد ، بهانه ای ندارم ؛ بگذار بگذرد بگذار ببــارد ... میروم ،آرام آرام شاید میان راه باران زد ؛ شاید هم در انتظار باران به ابرها خیره ماندم . . . [ به پایان نزدیکــ میشوم ] شیطــآטּ نیستمــــ فرشــتهــ نیستمــــ خــدآ همــ نیستمــــ فقــط یهــ دختــرمــــ ... از نــوع ســاده اشــ آدم هــآی ســآدهــ رآ دوسـ همآטּ هــآ کهــ بــدی هیــچ کســ رآ بــآور ندآرنــد همــآטּ هــآ کهــ بــرآی همهــ لبخنــد می زننــد همــآטּ هآ کــهــ همیشــهــ هستنــد بــرآی همهــ هستــند آدم هــآی ســآدهــ رآ بآیــد مثــل یکــ تآبلــو نقآشــی سآعتــ هــآ تمآشــآ کــرد عمرشــآטּ کوتــآه استــ از بــس کهــ هر کســی از رآهــ می رســد یــآ ازشــاטּ ســوء استفــآدهــ می کنــد یــآ زمینشــآטּ می زنــد یــآ درس ســآدهــ نبــودטּ بهشــآטּ می دهــد آدم هــآی ســآدهــ رآ دوسـ بــوی نآبــ " آدمــــ " می دهنــد...! نمیدانم چرا چشمانم گاهی بی اختیارخیس می شوند می گویند حساسیت فصلی است آری من به فصل به فصل این دنیایی بی تو: حساسم بر تمام قبر های این شهر تـو " حوا " ، مـن " آدم " سیـبی در کار باشد یا نه در آغوش تو بهشت جاریست .......... بوسه هایت طعم سیب میدهند کافیست ... الو ... خونه خدا ؟ صدای بغض آلودش آهسته گفت یعنی خدام منو دوست نداره ؟؟؟؟ فرشته ساکت بود . بعد از مکثی نه چندان طولانی: نه خدا خیلی دوستت داره.مگه کسی میتونه تو رو دوست نداشته باشه؟ بلور اشکی که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست و بر روی گونه اش غلطید وباهمان بغض گفت : مثل بقیه که بزرگن و فکر میکنن من الکی میگم با تو دوستم . مگه ما باهم دوست نیستیم؟ پس چرا کسی حرفمو باور نمیکنه ؟ خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟ مگه اینطوری نمی شه باهات حرف زد...
دردِ یک اتفاق که شاید با اتقا قِ تـو
دردش متفاوت باشد ویرانم می کند
من از دست رفته ام ، شکسته ام
می فهمی ؟
به انتهایِ بودنم رسیده ام ؛
اما اشک نمی ریزم
پنهان شده ام پشتِ لبخنـدی که درد می کند...
سرخیشان را چگونه پنهان کنم ؟
لباس تنگ تری می پوشم با کفشهایی بلندتر
خمودگیم را چه کنم ؟
لبهایم را قرمزتر میکنم موهایم را پریشان تر
آشفتگی ام را چه کنم ؟
از مـטּ نخوآه نمیـشود تُ رآ فراموشت کُنـ ґ
میدونـґ بِ تُ رسیدَטּ واسـﮧ ے مـטּ مَحآلـﮧ
میدونـґ دوستـґ ندارے .دلـґ بآوَر ندآره
از بَس عاشقــﮧ ایـטּ دِل گول مے خوره بے چآره
آیـﮧ یاًس مے خونـﮧ وقتے کِ مآه مے تآبـﮧ
نمےدونے عَزیزґ حآلـґ چقَدر خرآبـﮧ
دآره تموґ عُمرґ بے تُ حروґ مے شـﮧ
نَفَس هآґ بآ نَبودِت دآره تموґ مے شـﮧ
نمے فهمے تو ایـטּ دِل چ غوغآیے بِ پآ هست
فقط بدوטּ عشق ِ مـטּ اوטּ بآلآ یـﮧ خُدآ هست
همیشـﮧ عآشِق شُدטּ دوتآ حَرف تکرارے
نمے فهمے دیوونتـґ شآید قلبے ندآرے
اگـﮧ یـﮧ قلبے دآرے میدونـґ مآل مـטּ نیستـ
اوטּ مآل یکے دیگَس ایـטּ دیگـﮧ خیآل مـטּ نیست
اینکـﮧ دیگـﮧ خیآل نیستـ تُ اصلآ دوستـґ ندارے
شآید حالتـ بَد مے شـﮧ اسمَـґ رو ک میآرے
فقط بدوטּ همیشـﮧ ایـטּ دِل برآت مے میره
تآ وقتے دُنیآ دُنیاستـ دِلَمـ پیشت اسیره
تُ هَـґ בرב مَنے هَـґ בرمآטּ مـטּ
نَبـפּבنَت בرב مـטּ اَست
פּ اُمیـב بــﮧ آمَـבنَت בرمآטּ مـטּ
زפּבتَر بیآ و בرمآنـَґ کُـטּ
بگُذآر בیگر בرב اَز وجـפּבґ برפּב
اِے בرב פּ בرمآטּ مـטּ
ے
نـﮧ بـراے ملـڪے
نـﮧ بـراے عشقـے
نـﮧ بـراے چیـزے
ڪـﮧ دلمـ بـراے خودمـ تنگــ شـده ست ...
قایقت جادارد؟
منم از همهمه ی اهل زمان دلگیرم...
دیـــری نــمـــی پـــآیـــَدکـــه قـــَنـــدیـــل مــی بــَنــدَد...
عـــَجــیــبــ ســـَرد اســـتـــ هـــَوای ِ نـــَبــُودنـــَتـــ :(
همه چیو بهت سپردم..دارم کم میارم..
نہ در آטּ بالاها
مہرباטּ
گاهگاهے سخنے مے گوید، با دل کوچک مـטּ،
ساده تر از سخـטּ ساده مـטּ
او مرا مے فهمد
او مرا مے خواند
او همہ درد مرا مے داند
یاد او ذکر مـטּ است، در غمـ و در شادے
کہ خدا یار مـטּ است،
او خدایست
او مرا مے خواند
او همہ درد مرا مے داند....
من به او خندیدم... کــــــــــمی آزرده و حیرت زده گفت : روی دیوار و درختان دیدم....
باز هم خندیدم ...
گفت : مهران پسر همسایه، پنج وارونه به مینو می داد ! ...
بغلش کردم و بوســـــــــیدم و با خود گفتم :
"هر زمان بـــــــــارش بی وقفه ی درد ، سقف کوتاه دلـــــــــت را خم کرد،
بی گمان میفــــهمی پـــــــنج وارونه چه معــــــــــنا دارد 
ـتــ دآرمـــتــ دآرمــ
خیلی دلم گرفته….
انگار عمریست آسمان ابریست و باران نمیبارد…
انگار این بغض لعنتی نمیخواهد بشکند…
وای از دست چشمهایم ، وای از دست اشکهایم…
آرزو به دل مانده ام ، کسی در پی من نیست و خیلی وقت است تنها مانده ام
نمیگویم از تنهایی خویش تا کسی دلش به حالم بسوزد ، نمیگویم از غمهای خویش تا کسی دلش به درد آید
من که میدانم کسی نمینشیند به پای درد دلهایم ، اینک دارم با خودم درد دل میکنم…
دلم گرفته ، رنگ و رویی ندارد برایم این لحظه ها ، حس خوبی ندارم به این ثانیه ها
میدانم کسی نمیخواند غمهایم را ، میدانم کسی نمیشنود حرفهایم را ، حتی اگر فریاد هم بزنم کسی نگاه نمیکند دیوانه ای مثل من را….
میدانم کسی در فکر من نیست ، تنها هستم و کسی یار و همدمم نیست ، میمانم با همین تنهایی و تنها میمیرم، تا ابد همین دستهای غم را میگیرم...
بوسه بزن
شاید به یاد بیاوری
کجا مرا جا گذاشتی...
من در تنها ترین قبر این شهر خفته ام
صدای کلاغها را می شنوی؟
دارند برایم فاتحه می خوانند.....!!
کسی اونجا نیست ؟؟؟؟؟
مگه اونجا خونهء خدا نیست؟
پس چرا کسی جواب نمیده؟
یهو یه صدای مهربون! ..مثل اینکه صدای یه فرشتس . بله با کی کار داری کوچولو ؟
خدا هست؟ باهاش قرار داشتم ... قول داده امشب جوابمو بده .
بگو من میشنوم .
مگه تو خدایی ؟من با خدا کار دارم ...
هر چی میخوای به من بگو قول میدم به خدا بگم .
بعد از چند لحظه هیاهوی سکوت ؛
بگو زیبا بگو . هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگینی میکند بگو ...
دیگر بغض امانش را بریده بود بلند بلند گریه کرد و گفت:
خدا جون خدای مهربون، خدای قشنگم میخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا ...
چرا ؟ این مخالف تقدیره . چرا دوست نداری بزرگ بشی؟
آخه خدا من خیلی تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقیه فراموشت کنم؟
نکنه یادم بره که یه روزی بهت زنگ زدم ؟نکنه یادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟ مثل بقیه که بزرگ
شدن و حرف منو نمی فهمن.
خدا پس از تمام شدن گریه های کودک:
آدم ، محبوب ترین مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازای بزرگ شدن فراموش میکنه... کاش همه
مثل تو به جای خواسته های عجیب من رو از خودم طلب میکردند تا تمام دنیا در دستشان جا میگرفت.
کاش همه مثل تو مرا برای خودم و نه برای خودخواهی شان میخواستند . دنیا برای تو کوچک است ...
بیا تا برای همیشه کوچک بمانی وهرگز بزرگ نشوی ...
کودک کنار گوشی تلفن،درحالی که لبخند برلب داشت ، آرام و آسوده ، در آغوش خدا به خواب فرو رفت.
حزب تنها
خيلي بامعرفت
خلاصه: اخرشم...
ولی یه عاشق دل شکسته
اين وبلاگ هيچ جنبه سياسي اقتصادي اجتماعي اشتباهي اعتيادي افتخاري و ... ندارد
.
.
.
هرگونه استفاده از اين مطالب فقط با ذكر منبع مجاز مي باشد.
اين وبلاگ وابسته به هيچ سازماني نيست و هيچ
اگه خواستید منو بلینکید با اسم دل نوشته های یه دختر یا گل ارکیده (هر کدوم رو که خواستین) لینک کنید و بعد به من اطلاع بدین تا شما رو بلینکم.
به پست های قبلی هم یه نگاهی بندازین ...!
قالب
